Ook hebben we het inmiddels aan iedereen verteld. Ook aan de kinderen, zij vinden het heel erg leuk! Sarah vroeg gelijk: krijg ik dan nu een mobiel(ze is dan niet meer de jongste haha) en Levi vroeg of hij een broertje uit mocht zoeken omdat er al zoveel meiden zijn.. En Eva vroeg of er nu ook een nieuwe slaapkamer kwam(had zij wel belang bij natuurlijk!). De reacties waren verder erg positief!! Sommigen waren er stil van. Deels uit ‘schrik’ en deels uit bewondering. Dit komt natuurlijk omdat we er al vier jaar mee bezig zijn. Het is erg fijn om te horen hoe familie en vrienden met je mee leven en onder de indruk zijn van de plannen.

Verder ben ik op school geweest om alvast vrij te vragen voor Eva Levi en Sarah. Dit is geen probleem. T.z.t moeten we een brief invullen voor de onderwijsinspectie en dan kunnen ze mee om hun ’brusje’op te halen. Het geeft een fijn gevoel om er als gezin naar toe te kunnen. Zo zien ze gelijk iets van het land en de cultuur van Ethiopie en zijn ze bij de allereerste ontmoeting! Dit zal voor iedereen erg bijzonder zijn.

We worden wel een beetje ongeduldig, dat komt mede doordat iedereen het nu weet en vanalles aan je vraagt en je er nu nog meer mee bezig bent.

Wanneer we weer wat te melden hebben, zullen we proberen om iets sneller te reageren…

Alweer bijna twee jaar verder… is a post from Adoptie uit Ethiopie.

TOCH MAAR EVEN BELLEN?

Na een aantal weken driftig op internet bezig te zijn geweest naar het zoeken van ‘lotgenoten’ werd ons duidelijk dat het toch wel handig zou zijn om toch eens contact op te nemen met de Raad. Aangezien het wachten wel erg lang duurde, bijna drie maanden. Dus toch een belletje naar de Raad. Daar werd ons verteld dat ze de medische keuring hadden ontvangen, en dat we op de stapel lagen om gebeld te worden. Maar hoe groot die stapel was konden ze ons niet vertellen. Wel dat ze een kwartaal achter liepen met de onderzoeken. En dat er speodzaken tusssen door kwamen die eerst voor gingen. Dus toch wachten. Na vijf weken weer eens gebeld en weer hetzelfde te horen gekregen. Toen begin oktober werden we gebeld door de Raad. We vielen niet meer onder Arnhem maar nu onder Zutphen. Deze erg vriendelijke mevrouw belde en maakte gelijk een afspraak met ons op donderdag  22 oktober bij haar op kantoor. EINDELIJK!! Weer een stap dichterbij, ook stelde ze ons erg gerust.

DE AFSPRAAK

Daar zag ik enorm tegen op. Arjan niet, hij is wat nuchterder. Voor mijn gevoel ging zij eventjes beoordelen of ik wel geschikt was om een kind groot te brengen. Achteraf viel het erg mee. Het was erg gezellig en we hebben gelijk een afspraak gemaakt op 2 november bij ons thuis. We kregen als huiswerk mee om ons levensverhaal op papier te zetten. Ik zelf dacht dat ik dat met een half uurtje wel klaar had maar dat viel nog even tegen.. Het was erg leuk om te doen en dan later weer alles van elkaar terug te lezen, om te zien hoe de ander zijn jeugd beleefd heeft. Dit is in het volgende gesprek besproken en dieper op in gegaan, en in het laatste gesprek konden we het rapport inlezen. Ze had het gewelding leuk gedaan! Achteraf is het onderzoek dus erg meegevallen en kijken we er leuk op terug. Ze zou het rapport opsturen naar het ministerie en in afwachting daarvan krijgen we onze BT. Wat ons erg verbaasde is dat we een week later de BT al in de bus hadden liggen! Zo snel kan het dus gaan. Ook zou ze het rapport meteen doorsturen naar ST. Afrika. We hebben dus na twee jaar eindelijk groen licht om te mogen adopteren!!

Medische keuring en gezinsonderzoek is a post from Adoptie uit Ethiopie.

Achteraf viel het erg mee en was de situatie ontspannen. En zo fietsten we eigenlijk alle voorlichtingsbijeenkomsten door. Het was erg informatief, en leuk om als groep er over te praten. Het vloog voorbij. Er kwam voldoende aan bod om eens goed over na te denken. Het is goed dat je er dan ook bewust mee bezig bent. Er kwamen ook zeer confronterende beelden voorbij. Wat schrijnend om dit te zien. Dus wordt je weer met je neus op de feiten gedrukt hoe goed wij het hier allemaal hebben!

Na de laatste cursus hebben we onderling e-mailadressen uitgewisseld, om zo elkaar nog een beetje op de hoogte te kunnen houden van de ontwikkelingen.

Er wordt een brief naar de Raad van Kinderbescherming gestuurd waarin staat dat de cursus is gevolgd en dat je op de lijst komt voor het gezinsonderzoek.

Eerste bijeenkomst is a post from Adoptie uit Ethiopie.

Eind oktober 2008 kregen wij een uitnodiging op de mat voor de VIA-cursus van 9 februari 2009 t/m 16 april 2009. Ook zat er een factuur bij a x80 900,- of we dit even wilden overmaken. Nu wordt het dus echt. Je praat er thuis wel over, maar echt concreet is het niet. Alles is nog zo onzeker. Je hebt wel een idee over adoptie, maar dat is het. En thuis natuurlijk ook veel afleiding met drie kinderen. Dus voor je het weet is het zover en kun je aan de cursus deelnemen.

De cursus bestaat uit zes bijeenkomsten van drie uur. De eerste keer werden we verwacht op 9 februari om 10.00 uur in Utrecht.

Het allereerste begin is a post from Adoptie uit Ethiopie.

Jolanda is geboren op 21 oktober 1980 te Harderwijk. Opgegroeid in Elspeet en heeft twee oudere zussen. Sinds de jongste dochter Sarah is geboren is ze thuis bij de kinderen. Daarvoor heeft ze meegewerkt in de winkel en daarvoor bij een autorijschool op kantoor gwerkt.

Samen hebben we drie kinderen. Eva is geboren op 24 juli 2003. Levi is geboren op 9 december 2004 en Sarah is geboren op 21 april 2008.

Wij hebben elkaar in januari 1997 leren kennen in een plaatselijke discotheek. Vrij snel daarna verkering gekregen, en in november 1998 zijn we gaan samenwonen. Op een zeer warme dag, 24 augustus 2001 om precies te zijn, zijn we getrouwd. Het was een geweldige dag.

Daarna zijn we verhuisd naar Barneveld, en daar hebben we 14 maanden gewoond om vervolgens weer terug te keren naar Uddel. In dat huis hebben we vier jaar met erg veel plezier gewoond mede door de buren. We hebben toen een stukje grond kunnen kopen en zelf een huis op laten bouwen. In november 2007 was het klaar en zijn we er in getrokken. We wonen er met veel plezier.

Wie zijn wij? is a post from Adoptie uit Ethiopie.

In januari 2008 zijn wij ons adoptieavontuur begonnen. Wij zijn een gelovig gezin met drie lieve biologische kinderen. Eva onze oudste dochter is zes, dan Levi een zoon van vijf en de derde op rij is een dochter Sarah van bijna twee jaar. Je zou denken een perfect gezin, wat heb je nog meer te wensen?? Tsja, daar gaan we dan. Wij hebben samen altijd al een stille wens gehad om een kind uit een Derde Wereldland te helpen en hier een mooie toekomst proberen te geven. Wij beseffen dat wij het erg goed hebben hier, en de ruimte hebben in ons gezin en in ons hart om een kindje te mogen helpen om hem of haar een warm thuis en een familie te geven.

Ook beseffen wij dat het niet alleen maar rozegeur en maneschijn zal zijn. Maar in ons vertrouwen op God durven wij de stap te wagen en voor de volle 200 procent er voor te gaan.

We hopen dat jullie het leuk vinden om ons te volgen. Heb je vragen of opmerkingen laat het ons dan weten!

De familie Klarenbeek

Welkom! is a post from Adoptie uit Ethiopie.